|
|
|
|
Bous
a la Mar in Dénia : met stieren vechten kan ook een feest zijn. Fiesta Major Dénia : de feesten van Dénia, eerste en tweede week van juli. De
gehele tweede week van juli viert men hier de feesten van Dénia. Een hele week
is het in Dénia dan feest en de stieren mogen dan zeker niet ontbreken. Elke
dag herhaalt zich hetzelfde programma. Elke
morgen om 7 uur beginnen de "peñas" (vriendenclubs) met de "despierta",
dwz dat ze knalvuurwerk afsteken om iedereen in de stad wakker te maken. Of je
het nu leuk vindt of niet. Rond 12 uur
wordt begonnen met de voorbereiding van de
paella op Marqués de Campo, de hoofdstraat, die dan wordt afgesloten.
De gemeente verdeelt zand en sprokkelhout want de paella moet op open vuur
bereid worden. Zo krijg je dan 15 deelnemende peñas die broederlijk naast
elkaar ijveren voor de lekkerste paella. Het is bijzonder om ze bezig te zien,
je merkt dat het voor hen serieus is en er worden dan ook alleen maar verse
producten gebruikt. De toeristen zwermen als vliegen rond de paella´s en er
moeten dan ook dranghekken aan te pas komen om de fotograferende meute op
afstand te houden. Maar als de paella eenmaal klaar is mag iedereen aanschuiven
en wordt er druk gepraat over smaak en kleur.
Tegen
18 uur worden de laatste voorbereidingen getroffen voor de "bous a la
mar" (stieren in de zee). Er worden enorme dranghekken/tribunes gezet en
alle zijstraten van Marqués de Campo worden in de richting van de
haven afgesloten. Tijdens
de voorbereidingen warmen de peñas zich op. Stipt om 19 uur laten ze de jonge
vechtstieren (novillos) los in de straat, de spanning is te
snijden, je voelt dat er iets gaat gebeuren. Alle peñas herken je aan
hun kleding, hoe gekker hoe liever en iedereen drinkt zich in een soort baan om
de aarde. Regelmatig komen ze voorbij om de aandacht te trekken van de
toeristen, veel penãs trekken een karretje drank en ijs mee. Als het startschot gegeven wordt zie je de mensenmassa als
een lawine in beweging komen, pure adrenaline. De Spanjaarden kicken er op om een woedende stier achter zich aan te hebben. Je kan het best op veilige
hoogte gaan zitten en alles op je gemak op je af laten komen. Probleem is een beetje dat de
horde als de brandweer voorbij komt gestormd, dus een passende actiefoto maken niet gemakkelijk. De
tocht gaat dan richting haven waar een soort halve arena gebouwd is met aan één
zijde de kade van de haven richting zee. In de arena staat een trap en een
tafel. Bij dit spel staan de dorpelingen, vooral jonge durfals, zelf in de arena
en stormt de stier achter hen aan. Het is de bedoeling de stier in de zee
te lokken. Geen paniek, jonge stieren kunnen heel goed zwemmen. Sommige jonge
stieren springen zelfs spontaan de haven in, het is dan ook bloedheet midden in
de zomer. De oudere stieren zijn iets slimmer en hebben het spelletje snel door.
De stieren blijven weg van de rand en jagen de mensen het water in! Middels touwladders
klimmen de deelnemers weer terug de kade op en kan het spel opnieuw beginnen.
Het is de kunst de stier zo uit te dagen dat hij in zijn aanvaldrift achter de
uitdager de zee in springt. Als dat gebeurt juicht het publiek : dit vinden ze
feest!
Men
doet de stieren echter geen pijn, het heeft dus niets te maken met het klassieke
stierenvechten. Een stier met een schaafwond roepen ze direct terug,
einde oefening. Binnenroepen doen ze met een koe, als de stier de koe ziet gaat
hij onmiddellijk braaf terug de stal in. Als een stier eenmaal te water is,
komen ze hem ophalen met een bootje en leiden hem naar een soort trap om
hem uit het water te laten stappen. Maar
meestal zwemt de stier echter eerst nog een eindje met het bootje weg ! |
|
